Szkoła Podstawowa w Bolechowie

Szkoła w Bolechowie została otwarta na początku 1874 roku. Placówka była przeznaczona dla uczniów wyznania katolickiego z Bolechowa i okolicy (dzieci wyznania ewangelickiego uczęszczały do szkoły w Promnicach). Pierwszym bolechowskim nauczycielem był Wawrzyniec Dybizbański, który pracował w Bolechowie do przejścia na emeryturę w 1909 roku. W 1910 do parterowego budynku szkoły dostawiono piętrową część. Odtąd szkoła dysponowała dwiema salami lekcyjnymi i dwoma mieszkaniami dla nauczycieli. Nauka w pruskiej szkole trwała osiem lat, a zaczynały ją dzieci 6-letnie. Do szkoły chodziło średnio 110 dzieci. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości szkoła przemianowana została na szkołę powszechną. Najdłużej pracującym kierownikiem bolechowskiej szkoły był Feliks Rożek, który pracował tutaj w latach 1923-1939. Po drugiej wojnie światowej kolejnymi kierownikami byli: Zygmunt Bałka, Józef Kulikowski, Julia Kulikowska, Władysław Pańczak oraz Jan Gumny. Od 1946 roku nauka szkolna odbywała się również w podworskim pałacu. Do szkoły w Bolechowie połączonej do 1960 roku organizacyjnie ze szkołą w Promnicach chodziło średnio ponad 200 dzieci. Kres istnieniu szkoły w Bolechowie położyło otwarcie w listopadzie 1970 roku nowoczesnej szkoły-tysiąclatki w Bolechowie Osiedlu, do której skierowano wszystkich tutejszych uczniów.